5 Followers
31 Following
timoerlemans

Tim Oerlemans

Currently reading

American Gods
Neil Gaiman
Progress: 190/588 pages
A Dance With Dragons
George R.R. Martin
Progress: 707/1184 pages

The Ocean At The End of the Lane

The Ocean At The End of the Lane - Neil Gaiman REVIEW IN DUTCH!

Iedereen keert op latere leeftijd wel eens terug naar de omgeving waar hij zijn jeugd heeft doorgebracht. Eenmaal daar, komen de herinneren binnenstromen en is nostalgie het enige wat je nog kan voelen. Of deze herinneringen positief of negatief zijn, is voor iedereen verschillend. Maar een jeugd zoals het hoofdpersonage in The Ocean at the End of the Lane heeft gehad, zullen weinig mensen meemaken.

Neil Gaiman is geen onbekende in de literatuur en veel van zijn boeken zijn lovend ontvangen, en vele zijn ook in het Nederlands vertaald. The Ocean at the End of the Lane past ook in dit rijtje, maar tot nu toe is er nog niets bekend over een Nederlandse vertaling. Het verhaal was in eerste instantie bedoelt als kort verhaal, maar is uitgegroeid tot een volwaardig novelle. Nou ja, volwaardig... Het is eerder een boekje dan een boek, want de hardcover telt enkel 198 bladzijdes. Dit doet gelukkig niets af aan het verhaal.

Het naamloze hoofdpersonage keert in zijn veertiger jaren terug naar de laan waar hij de eerste twaalf jaar van zijn leven gewoond heeft. Het ouderlijk huis waar hij woonde is al jaren geleden afgebroken. Maar aan het einde van de laan staat nog een huis wat hij zich kan herinneren. Een huis waar bijzondere dingen gebeurd zijn toen hij zeven jaar oud was. Eenmaal daar aangekomen komen alle herinneringen weer naar boven. Op die boerderij wonen drie vrouwen, een kind, haar moeder en haar grootmoeder, die alle drie niet zijn wat ze lijken. Achter de boerderij ligt een vijver, maar de jongste van de drie noemt het haar oceaan.

Ondanks dat het in de ik-vorm wordt verteld door een jongetje van zeven, is dit boek alles behalve kinderachtig. Het heeft voldoende volwassen thema’s en Neil weet heel goed de balans de vinden tussen de naïviteit van de zeven jarige hoofdrolspeler en zijn 40 jaar oudere ik.

In eerste instantie komen er weinig fantasy-elementen voor, maar dat is een van Gaiman’s sterkste punten. Hij weet het de fantasy op een perfecte manier op te bouwen waardoor het lijkt alsof het er langzaam in sluipt zonder dat je het eigenlijk door hebt. Al met al is dit een boek dat je niet mag missen als je fan bent van Gaiman of van Fantasy!